Van Lorenz van Nerven

Midden in het hart van de Vulkaan-Eifel, aan de zuidelijke rand van de Hillesheimer Kalk Mulde, begrensd door de kwartaire stratovulkaan Goßberg (weleer 614,1 m) en de uit het Tertiar stammende Arens- of Arnuphusberg (weleer 589,6m) ligt de gemeente Walsdorf met 714 inwoners.

De omgeving van Walsdorf en Zilsdorf biedt diverse recreatiemogelijkheden, b.v. wandelen, fietsen en nog veel meer. Heel interessant is het Walsdorfer Droge Maar, dat met een noord-zuid lengte van 1150m en een oost-west breedte van 1000m een van de grootste droge maaren in de Eifel is. In de regio van het maar zijn er vele zeldzame en beschermde planten te vinden, o.a. in het wild groeiende orchideeën. Talrijke ambachts- en handelsbedrijven in Walsdorf en omgeving bieden de bewoners werkgelegenheid. Talrijke verenigingen in onze gemeenten verrijken het culturele en sportieve leven.

De uitgang van de plaatsnaam „dorf“ is op een Frankische oprichting terug te voeren. Op 20 januari 806 gaf Karl de Grote een mansus aan het klooster Prüm in de “Villa Wallemaresdorp”, maar of het hierbij om onze gemeente Walsdorf ging is erg twijfelachtig, omdat wetenschappers hier verschillende meningen over hebben.

1023 bezat de abdij St. Maximin landgoederen op de Anulphusberg, die haar door keizer Friedrich I op 31 mei 1182 opnieuw toegekend zijn, evenals het patronaatsrecht van de kerk te “Arnolfsberg”.1353 werd de helft van de centerei Walsdorf aan Kur-Trier gegeven, de andere helft behoorde tot de heerlijkheid Kerpen (Arenberg).

Van 1794 tot 1815 waren wij ondergeschikt aan de Franse heerlijkheid, na het congres van Wenen zijn wij Pruisisch geworden.

De oude kerk op de Arnulphusberg, die meerdere eeuwen de parochiekerk van Walsdorf, Zilsdorf, en tijdelijk ook van Stroheich en Loogh was, werd 1825 gesloopt. In 1828 werd de nieuwe parochiekerk in Walsdorf gebouwd en op 28 october 1829 werd ze ingewijd. Beschermheilige van de kerk is de heilige Arnulphus.

Na afloop van de Tweede Wereldoorlog vielen onze dorpen onder de nieuwe deelstaat Rijnland-Palts.

Op 17 maart 1974 werd het dorp Zilsdorp op grond van een territoriale hervorming bij de gemeente Walsdorf ingelijfd.

Het inwonertal van de gemeente Walsdorf-Zilsdorf bedraagt heden 896 (31.08.1998, incl. tweede woonplaats).

Ongeveer 1,5 km ten oosten van Walsdorf, tussen Arnulphusberg en Kahlenberg, ligt Zilsdorf aan de B421.

Ook de plaats Zilsdorf is waarschijnlijk op een Frankische oprichting terug te voeren. Op 22 maart 816 kent koning Lodewijk de abdis Anastasia van het klooster “Horreum” (Euren bij Trier) het eigendom van een landgoed in “Ziolfivilla” toe.

Ofschoon de abdij St. Maximin al in het jaar 1023 landgoederen in de regio van de Arnulphusberg bezat en in 1182 daar ook het patronaatsrecht had, waren de Heren van Daun de heren van het territorium.

Door de families Crichingen en von Anethan oefenden zij het presentatierecht in Zilsdorf en Walsdorf uit. Ook na de overgang naar Kur-Trier in 1353 behoorde Zilsdorf nog steeds tot het ambt Daun, onder landheerschap van de keurvorst van Trier. Met het eind van de Franse heerschap in ons land (van 1794 tot 1815) is ook Zilsdorf Pruisisch geworden en het is sinds 1947 eveneens deel van Rijnland-Palts. Door het samengaan van onze beide dorpen in 1974 vormen wij niet alleen in kerkelijke, maar ook in civiel opzicht een gemeenschap.

De kapel in Zilsdorf, die aan de heilige Antonius van Padua gewijd is, werd in 1815 nieuw gebouwd.